Vervolg Panajachel

Imiddels al twee dagen later maar we gaan door, waar ik ben gestopt die avond.
De eigenaar van het hotel heeft ons een paar tips gegeven in welke dorpjes bij het meer waar we een mooi uitzicht op de drie vulkanen hebben.
Op weg gegaan naar Santa Cristiana, eerst een stuk gaan lopen maar onderweg een Tuk Tuk genomen. Uiteraard eerst gehandeld over de prijs en toen naar het dorp.
Achter in zo n ding racen over de steile bochtige weg is een nieuwe ervaring.
Het dorp is uitgestorven dus maar wat gaan drinken en iets gegeten en weg naar het meer gezocht.
Onderweg veel kinderen met hun handel, we hebben niets nodig en wimpelen ze af.
Ze zijn niet teleurgesteld en willen wel op de foto.
Ben geeft ze een banaan. Na twee minuten alle bananen we en met een hele sliert kinderen achter on aan verder.
In het nederlands tegen ze gesproken en na een paar keer herhalen praten ze het bijna acentloos na.
Bij het meer lagen bootjes aangemeerd
maar we konden daar niet mee naar Panjachel.
Ben is intussen met een vissersman aan de praat geraakt en heeft zeker een uur met hem zitten praten.
De man vertelde over zijn werk als visser, vroeg allerlei dingen over Nederland en noemde de namen van de vulkanen die in de verte te zien zijn.
Links de Toliman, dan de Atitlan en rechts de San Pedro.
Rustig weer naar het dorpje gewandeld en ik ben nog even in de kerk gaan zitten dromen, ons mam was daar ook, voelde ik, ze zag dat het goed was.
Met een Tuk Tuk weer terug naar Pana.. waar op het moment dat ik dit schrijf het
langzaam donker wordt. de drukte in de hoofdstraat is voorbij en het begint kil te worden. Eerst wat eten en dan gaan slapen. Adios amigos