San Vincente, 25 noviembre

Vertrokken uit La Libertad met een stralende ochtendzon,
Onze rugzakken hebben we de vorige avond al in orde gemaakt.
Het is kwart over zes al we bij het strand naar de opkomende
zon kijken net boven de horizon. Pura Vida, toch.
We gaan op weg naar Cojutepeque, maar moeten eerst
naar San Salvador en daar overstappen op een bus die naar
Cojutepeque gaat.
Gestaag omhoog klimt de bus in zijn eerste versnelling
en met ronkende motor. Bij de vele halten fluit en roept de
bijrijder om de mensen sneller en in zijn de bus te laten stappen.
En niet in de bus voor of achter ons.
Er is een felle strijd onderling en tijdens het rijden proberen
ze elkaar voorbij te rijden. Links of rechts, het maakt niet uit.
In dit verkeer geld maar een regel, ,,Eigen bus eerst,,
In San Salvador met een taxi naar Terminal Oriente en daar
op de bus naar Cojutepeque. Terwijl Ben en ik in het stadspark
bij een kiosk een glas verse naranga met kaneel drinken vul
ik weer een paar bladzijden van het dagboek met de indrukken
van deze ochtend en neem ik nog een glas naranga.
De Mariachimuziek schalt uit de luidsprekers en wordt
voor ons extra hard gezet omdat Ben weet dat de zanger
Vincente Fernandez is.
Rondgelopen door het stadje en besluiten nog verder te reizen.
Het wordt San Vincente en blijven hier vannacht en morgen gezond weer op.
Morgen naar Honduras op weg naar ons volgende land Nigaragua.
Blijf ons volgen. Amigos.