La Libertad 24 november.

De nacht in Sonsonate is rustig aan ons voorbij gegaan.
Goed uitgerust, we hebben zo-n 10 uur geslapen.
De vorige dag toen we hier arriveerden zijn we een aantal hotels
afgegaan om een kamer met twee bedden te vinden.
Onmogelijk met twee bedden en alleen maar per dagdeel.
Of een nacht of een dag, in de ochtend komen en bespreken
voor een nacht wekt onbegrip, wil je de nacht doorbrengen moet je om 8 uur in de avond terug komen.
Vijf hotelletjes bezocht en eindelijk een kamer met twee bedden.
Er moet wel eerst telefonisch worden overlegd of mogelijk was,
een dag en een nacht voor 10 dollar.
Vast een Casa de Amor ons hotel.
Afgereisd naar Acajuta een havenplaats waar containerschepen hun
lading laden of lossen.
Oninteressant en we besluiten verder te gaan naar La Libertad.
De bus wertrekt na een uur en ik ben maar vast in mijn schrift
aan deze aflevering begonnen.
De halteplaats is aan een kruising van wegen en er is genoeg te zien.
Het verkeer wat voorbij rijdt bestaat grotendeels uit
vrachtverkeer. Zware trucks met geladen met containers
die naar het achterland rijden en het lokaale verkeer,
pick-up en bestelbusjes.De stad Sonsonate ligt in de heuvels
en is een rommellige verzameling straten. Van deze stad uit
gaan er wegen de bergen in en een grote vierbaans weg
naar de kust.
De weg gaat door een vlak gebied aan drie zijden ingesloten
door de bergen en vulkanen.
De canja staat in volle bloei met wuivende witte pluimen
en waar geen canja groeit grazen runderen.
De weg naar La Libertad voert lang de kust en af en toe
zien we een glimp van de Pacific en zwart lavastranden.
Deze weg doet me denken aan de weg van San Feliux via
Lloret en Tossa de Mar, naar Calella, zo-n 40 jaar geleden.
La Libertad heeft een prettige indruk op ons en een van de
kralen en kettingen verkopers brengt ons naar een hotel.
Onderweg proberen anderen ons naar een ander hotel te
loodsen en hem zijn provisie af te troggelen, maar we
blijven hem trouw en zo belanden we in de Pasada Familiar
op zo-n 20 meter van het strand.
Even uitblazen, een biertje drinken en een lijntje gespannen
om ons wasgoed op te hangen.
Een duik genomen in de oceaan en gekeken naar surfende jongens.
De dag is weer bijna ten einde als we langs de pier lopen
waarop de vismarkt is. De pier is ongeveer 100 mtr.lang
de zee in en hier wordt de versgevangen vis verhandeld.
Tientallen soorten zijn er te koop verse vis maar ook vis
die gedroogd is.
Het drogen gebeurt buiten in de volle zon op de bootjes die
op de kant getrokken zijn of op de stenen bij de pier.
Het is rond vijf uur en de zon begint onder te gaan,
de markt is afgelopen en tientallen vrouwen zijn de pier,
onder vrolijk gelach en zingend de vloer aan het schoonschrobben.
We wachten op tot de zon is verdwenen, de zon zien ondergaan in
de Pacific, mag je niet laten lopen.