Hoy, 26 noviembre, Nacaome, Honduras

Gisterenmiddag van Coutepenque naar San Vincente gereisd om daar te overnachten.
San Vincente is de hoofdstad van de gelijknamige provincie.
een echt proviciestadje wat voor ons niets te bieden heeft.
Een opvallend ding is dat de plaatselijke Katholieke kerk
een grote concurent heeft, niet van de wat kleine kerkjes van
verschillende groeperingen, maar hier van de Jehova's getuigen.
Die hebben een aantal jaren geleden op zo'n 50 meter afstand
van de kathedraal een soort Eifeltoren laten bouwen van
ongeveer 50 meter hoog. Een onding, zo lelijk, dat hij
bijna mooi is en gewijd aan Jehova.
Maar de ware God heeft wraak genomen en tijdens de
laatste aardbeving is de toren zwaar beschadigd.
Mooi van buiten maar rot van binnen.
Het beton ijzer steekt er nu aan alle kanten uit.
Hij wordt nu gerestaureerd, daar is wel geld voor maar
voor het welzijn van de arme bevolking niet.
Halleluja en looft den Heer.
Rond zes uur is het hier donker en verplaatst het
leven zich naar binnen en is het stil in de straten.
We hebben nog even rond gelopen maar er is totaal niets te beleven.
Voor ons hotel op het stoepje nog even als hangouderen
naar het spaarzame verkeer zitten kijken in de hoop dat
er nog iets zou gebeuren, maar nada.
Op onze kamer nog even naar flitsen van Europa Cup
wedstrijden gekeken en gaan slapen.
Het hotel al vroeg verlaten, de staf van het hotel
was nog in diepe rust. Ik heb ze gewekt met een luid en vrolijk,
Ole, Ole, Buenos Dias en zowaar na een paar minuten verscheen
de dame die er gisteren nog best wel leuk uitzag,
met een slaperig gezicht en met een norse trek, om ons uit te laten.
Een goede morgen kon er niet af.
Achter op een Pick Up busje, tussen een aantal andere mannen
zijn wij de stad uitgereden naar een kruising van wegen.
Een van deze wegen is een gedeelte van de Cenrto American Highway,
deze weg verbint de Ver. Staten met Zuid Amerika en
gaat verder tot Patagonie. Een andere droom van ons.
Van Panama naar Vuurland, De titel voor een andere blog heb ik al.
Verder naar San Miguel hier even rondgeneust en ontbeten.
Ook dit is een gemiddeld Midden Amerikaans stadje
met uiteraard een Kerk. Gelukkig maar voor Ben, hij gaat denk
ik een fotoboek uitbrengen met Centro Americaanse kerken.
Er zijn vast wel liefhebbers voor.
Ook voor de leden van de Woongroep Ichtus, die een aantal woningen
in de Kloosterveenstaat bewoont, is het hier een Hof van Eden.
Overal staart Jezus je aan en de bussen staan vol met teksten,
over Geloof, Hoop en Liefde. Elke Christelijke geloofsgroep
sponsert wel een paar bussen en zorgt voor de entertainment onderweg.
Vanmorgen twee evangelisten na elkaar.
Van San Miguel, via Santa Rosa naar de grens van El Salvador en Honduras.
Met een Tuk Tuk voor 1 US dollar de grens over.
De Tukker weet de weg en binnen vijf minuten van het ene land naar het andere.
Het is een uurte rijden naar Nacaome de buschaufeur heeft waarschijnlijk
de Cruise Control ingesteld op 30 km., met die snelheid sukkelen
we naar de stad.
Hotel Nacaome wordt het voor deze nacht, voor 16 US dollars
een kamer met douche, toilet, TV. met afstandbediening en Airco.
Aan het plafond een grote vin en twee staande ventilatoren.
We kunnen oze eigen Hurricane maken, even tossen voor de naam,
Bernardo of Paolo. Morgen toeristje spelen en overmorgen naar Niguaragua.

Buenos.