Leon,

Ons Guesthouse is in het centrum van Leon, een oude koloniale stad,
door de spanjaarden in 1600 gesticht. Leon is een aantal malen
de hoofdtad van Nigaragua geweest, andere keren eiste de stad Granada
dit voorrecht op, afhankelijk welke politieke partij er aan de macht was.
Na de zoveelste burgeroorlog koos men Managua als hoofdstad, als een
compromis.
Dit is de eerste stad sinds we Mexico verlaten hebben waar het in de avond
gezellig is na zonsondergang, er zijn veel mensen op straat en het is een
gezellig sfeertje.
Heerlijk gegeten in een echt restaurant met uitzicht op het Parque Central.
Voor Ben hebben ze hier 350 jar geleden een Basiliek neergezet
en zo te zien, aan de buitenkant althans, er ook verder nooit meer
iets aan gedaan. Het levert wel een paar mooie foto's op.
Vanavond worden de drie enorme klokken in een bepaald ritme geluid.
Een paar duizend decibel galmt over het plein. Uit de verte horen we
tromgeroffel dichterbij komen en voor het restaurant waar we zitten,
verschijnt een groepje trommelaars die twee poppen begeleiden.
De poppen, een vrouwenfiguur van drie meter hoog en een klein dik
mannetje van c.a. een meter met een buitenproporties groot hoofd,
ze dansen en draaien voor het publiek.
Na een paar minuten halen ze wat geld op en roffelen en dansen weer verder.
Even later dient een volgende groep zich aan.
Volgens Ben heeft dit met de voorbereidingen voor het kerstfeest te maken.
Heel veel straten en winkels hebben al kerstversiering en het is ook
volop in de aanbieding bij de straatverkopers.
De commerciele radiozendens spuiten de ene kerstsong na de andere
uit de luidspeakers vergezeld met brallende reclameboodschappen.
Tot zover het verhaal over gisteren avond.
Aan het einde van de ochtend zijn we naar de kust gegaan om op het
strand van Pernitas een duik in de zee te nemen en een paar uur te relaxen.
Heerlijk naar de zee zitten kijken een prachtig gezicht de golven
die witschuimend het strand oprollen.
Met hoogwater bijna tot de huisjes die tussen de cocospalmen
aan de kustlijn staan. een paar fijne uren gehad en lekker weg
zitten dromen en aan Lenie zitten denken die met Ria in
Egypte van de dezelfde zon geniet.
Hoe zal ze het hebben? Straks kijken of er nog gemaild is.
Morgen via Managua en Granada, een plaats die we twaalf jaar
geleden ook bezocht hebben, naar Rivas.
Op het plein bij de kathedraal is het deze avond ontzettend druk,
mensen met papieren mutsen op hun hoofd en gesminkte gezichten
lopen in een soort polomaise slingeren over het plein en ook de
kerkklokken zijn weer duidelijk hoorbaar aanwezig.
Een tiental poppendansers en hun roffelaars wedijveren met elkaar.
Een hels kabaal, we hebben het gefotografeerd en gefilmd.
Voordat we naar ons hotel zijn gegaan nog wat gegeten,
daar mijn verslag uitgewerkt en de wereld in gestuurd.
Morgen gaan we via Managua naar Granada, een stad waar Ben en ik
twaalf jaar geleden ook al eens geweest zijn.
Daar zoeken we uit of we vanuit Rivas naar het vulkaaneiland Moyogalpa
kunnen varen en van daaruit over het Lago de Nigaragua naar San Carlos.
Hier kunnen we de grens over naar Costa Rica.