Heerlijke avond gehad hier in Leon, maar daarover morgen meer,
ik moet het allemaal op me laten inwerken vannacht,
voordat ik er een verhaal van kan maken. Nu het verslag van vandaag.
Nacaome, het is vijf uur in de ochtend en de voorbereidingen voor
vandaag zijn afgerond.
De rugzakken gevuld, water getapt uit de koeler van het hotel en
de wandeling naar de bus gestart. Het leven hier komt op gang,
de kraampjes met spullen voor het dagelijks leven worden
uitgestald en iedereen zegt of knikt ons goedendag.
Zo hoort elke ochtend te beginnen met een koele zon en vrolijke mensen.
Gisternavond bij een Farmacia, Panadoltabletten en een neusspay
gekochten en direct gebruikt. Volgens mij zit er in een van de twee
geneesmiddelen een forse dosis cocaine, want van mijn verkoudheid
is na twee minuten weinig meer te merken.
Vandaag gaan we naar Nicaragua en als we in de hoofdstraat
van Nacaome aankomen staat er al een bus en deze vertrekt direct.
Chaluteca is de eerste halteplaats en van daaruit naar Guasaule aan
de grens.
Bij het uitstappen van de bus in Guasaule ook hier weer
besprongen door een tiental jongens en mannen die geld willen
wisselen en ons over de grens willen brengen.
Ben en ik hebben geleerd om in zulke situaties de baas te blijven,
Laat ze vijf minuten met elkaar wedijveren om de klandiesie,
dan gaan Ben en ik in het nederlands met elkaar in overleg.
Ben vraagt wat in het spaans ik in het engels, bij hun nu verwarring
en na een paar minuten komen wij er achter of hun neuzen dezelfde
kant op staan of dat we in de maling genomen worden.
We kiezen iemand uit en die zorgt er voor dat zijn concurenten afdruipen.
Verdeel en heers.
Het Monopoliegeld van Honduras en wat US dollars, ingewisseld voor
dat van Nigaragua, de Cordoba.
Twee fietstaxi's fietsten ons naar de grens en na de formaliteiten
zijn we een kilometer verder naar de bus voor Chinandega gebracht.
De twee fietser proberen er nog een slaatje uit de ritprijs te slaan,
ik heb dat voorkomen door resoluut en zonder marchanderen de
ritprijs te verlagen met de helft.
Nog teveel, maar Ben en ik beschouwen dat maar als een soort ontwikkelingshulp.
Nigaragua is vergeleken mat 12 jaar geleden op het eerste gezicht
enorm veranderd, meer welvaart, goed onderhouden wegen en huizen.
Maar daarover meer in een van onze volgende verslagen.
De streek waar we doorheen rijden verschilt in detail van de
landschappen van de vorige landen,maar alles is meer geordend.
De meeste stukken grond zijn in cultuur gebracht.
Suikerriet velden, bananenaanplant en grote stukken land waarop vee graast.
Onderweg en langs de weg vacaueros, schrijf ik dit goed?, die koeien opdrijven.
Het is een vlak landschap met in de verte lage bergen en
een imposante vulkaan die rook de lucht in stuurt.
De naam van de vulkaan moet ik opzoeken en anders zoek het maar op in Google.
Prettige reis naar Chinandega en daar ieder twee glazen vers
gekoelde annanassp gedronken en dollars gewisseld, voordat we
richting Leon koersen.
Leon en de stad Granada zijn na Managua de twee belangrijkste steden
in dit land.
De eerste indruk van Leon is positief, een drukke stad maar minder
chaotisch als de stadjes in El Salvador en Honduras.
Een leuk Guesthouse gevonden met gratis internet en
nu door mij in gebruik dus.
Familie, er is geen bereik via onze cellphone, als er iets van belang
is mailen maar.
Morgen het verslag van vanavond en de dag van morgen.
Dos contento Hermanos