Copan, 20 noviembre

Gisteren de hele dag in Copan rondgekeken. We zijn eerst
terug naar de grens gereden om foto's te maken en te filmen.
Vanaf de grens via Copan naar de ruines.
We hebben ze niet echt gezien alleen op foto's.
De entree en alles wat er nog bij komt is schandalig duur en wat we uit
de foto's kunnen opmaken hebben we niet veel gemist,
vergeleken met de tempels in Mexico en Guatemala.
In Copan wat door het stadje rondgelopen,
het heeft smalle steil straten die met keien zijn bestraat.
De handel in schokbrekers en banden moet hier goudgeld verdienen.
We hebben het plaatselijke museum bezocht,
zeer eenvoudig ingericht maar met een mooie collectie voorwerpen
uit de laatste Maya periode. binnen liggen grote bewerkte stenen,
beelden van Maya heersers, o.a. Humo Jaguar, potten en sieraden.
Ook was er veel aandacht aan de manier van begraven besteed.
In een vitrine lag het geraamte van een mens, begraven met
opgetrokken benen en gekruiste armen. in dezelfde vitrine lagen de
grafgiften en het skelet van een dier. we hebben veel gefotografeerd.
Het is jammer dat ik nu geen foto's bij het blog kan plaatsen,
maar het kost veel tijd. de computers werken om een of andere manier
niet goed en zijn te traag.
We zijn al blij als er af en toe een is die in staat is de
foto's van de camera te halen en naar onze mail te versturen.
De tekst voor het blog verdwijnt soms van het scherm en
ik kan het dan niet meer terug vinden en moet ik opnieuw beginnen.
opovallend is dat de Hondurezen van hetzelfde ras zijn maar
een ander uiterlijk hebben.
Ze zijn hier westers gekleed, in Guatemala liepen de vrouwen nog
in de klederdracht van de streek. Hier in westerse kleding,
jeans en zo.
Hier dragen de meisjes en vrouwen geen manden e.d. op hun hoofd.
De stad was gisteren in de ban van de interland Honduras-Mexico.
Een gekkenhuis met overal kraampjes met blauw-witte
voetbalpalafrelaria. De westrijd gevolgt in een cantina met
de locals, alleen mannen die net als bij ons intens meeleven.
Er was vuurwerk buiten op straat tijdens de wedstrijd.
Bij het doelpunt voor Honduras leek het alsof er een Temblor
plaatsvond en nog meer vuurwerk. De winst was voor Honduras
en na de wedstrijd was er geen doorkomen aan in de smalle straatjes.
Alles en iedereen die een vervoermiddel had reed, toeterend,
zingend en met vlaggen zwaaiend in een fille door de stad,
een fiesta zonder weerga. Een prachtig afsluiting van de dag.
Morgen naar San Salvador!
Tot morgen. Ben en Paul