Copan, 21 noviembre.

Nu donderdag ochtend, we gaan kijken op we nog in de ochtend
weg kunnen naar Entrada aan de grens van Honduras en El Salvador.
Onze informatie is dat we alleen in de middag weg kunnen
maar gelukkig is dit onjuist. Om 10 uur gaat er een bus en die nemen we.

In de streek waar we nu doorheen rijden is een veeteeld de
voornaamste bron van bestaan, Veel stukken grond waar verschillende
soorten runderen grazen. We zien een klein soort koeien,
buffels met een bult in hun nek en runderen met forse gebogen horens.
De runderen zijn vaak vergezeld door witte vogels. Ik denk dat uit
de grond waar de koeien het gras wegvreten de vogels insecten vinden
of dat ze in de mest hun voedsel vinden, eens opzoeken als ik thuis ben.
De weg die wij volgen is goed berijdbaar, maar er zijn wel plaatsen
waar je uit moet kijken, als automobilist i.v.m. steen en modderlawines,
die de weg blokkeren.
We hebben onder het rijden een goed uitzicht op het gebeuren op deze route,
Koffie en bananenplantages en velden met Ganja, suikeriet, die als het bloeit
mooie grote witte pluimen hebben.
De hellingen zijn begroeid met grote varens en planten die
ze waarschijnlijk bij Intratuin of Overvecht gekocht hebben.
Naarmate d weg stijgt wordt het weer kouder en het begint te
regenen, de eerste regen tot nu toe.
Overal is nu water te zien, in beekjes, uit watervallen, meertjes,
poelen en nu ook uit de lucht.
Het is donker in Ocotepengue als we de stad binnen rijden
en een hotel is snel gevonden, uit de bus en in het hotel.
Een Internet cafe gezocht nadat we wat gegeten hadden.
De eenige PC is erg traag, het heeft 25 minuten geduurd
voordat ik in ijn blog zat. Na een paar regels de moed
opgegeven en gan slapen.
Morgen naar El Salvador