Santiago de Panama, 11 december.

Tien voor vier in de middag, met een ritmisch accordeonmuziekje op de achtergrond
zitten Ben en ik in een donkere cantina in Santiago de Panama.
Voor vandaag is er weinig bijzonders te melden.
Kwart voor acht vanmorgen met een luxe dubbeldecks-touringcar vertrokken uit David,
we hebben twee plaatsen bovenin en hebben dus een mooi uitzicht op de omgeving.
Een heuvelachtig landschap waar we doorheen rijden, met veel suikerriet en rijstvelden en het is bewolkt en warm buiten.
Langs de weg, we rijden ook hier op de Centro American Highway, staan veel goed verzorgde huizen, ik krijg de indruk dat de meeste ook hier weekend- verblijven zijn.
Gisterenavond na het internetten hebben we in de bar bij het hotel zitten borrelen,
Ben zijn favoriete drankje, Ron Abuelo of Opa's Rum in het nederlands en deze opa houdt het bij wiskey. De bar is op de eerste etage en heeft zicht op het Parque Central, een vierkant plein met een parkje in het midden. Rondom het plein , winkels, banken en hotels. het is donker en met alle verlichting aan een leuk gezicht. Nu ongeveer twintig uur later weer in een bar met een glas rum en een liter ijswater. Bij aankomst in Santiago vanmorgen, vrij snel een motel gevonden voor tien dollar per nacht, we kunnen weer slapen.
Santiago bestaat uit een lange hoofdstraat met winkels en kraampjes en een kerk en
in de zijstraten zijn bedrijfjes gevestigd.
De avond tevoren hebben we op de kaart gekeken en een dorje uitgezocht om naar toe te gaan.
De kaart van Panama geeft geen bijzondere items voor deze streek, dus we zien wel wat de dag ons brengt.
Het dorp Ocu moet tot twintig jaar geleden een indianendorpje zijn geweest maar nu is daar niets meer van terug te vinden, heden in 2008 een doorsnee Panamees dorpje.
Wat rondgeslentert en de minibus terug naar Santiago.
Met mijn mobiel kan ik geen verbinding krijgen met een netwerk, dus Lenie, my amor,
ik kan je dus niet bellen. Morgen gaan we naar Panama City, misschien lukt het daar.
Hasta Manana, amigos